و مپوشان چهره با دستان خون آلود!
می شناسندت به صد نقش و نشان مردم.
می درخشد زیر برق چکمه های تو
لکه های خون دامنگیر.
و به کوه و دشت پیچیدست
نام ننگین تو با هر "مرده باد" خلق کیفر خواه.
وبه جا ماندست از خون شهیدان
بر سواد سنگفرش راه
نقش یک فریاد:
ای جلاد!
ننگت باد!
ه.ا.سایه(هوشنگ ابتهاج)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر